Streptokinaza wewnątrzwieńcowa po pierwotnej przezskórnej interwencji wieńcowej ad 5

Wyjściowe cechy demograficzne, kliniczne i angiograficzne wymieniono w tabeli 1. Nie było znaczących różnic między tymi dwiema grupami. Wszyscy pacjenci, z wyjątkiem jednego, byli płci męskiej, a średni wiek wynosił 51,8 lat. Udrożniono tętnicę związaną z zawałem u wszystkich pacjentów, z których każdy otrzymał co najmniej jeden stent. Nie wystąpiły żadne poważne powikłania krwawienia lub pachwiny. Minimalne krwawienie (zgodnie z klasyfikacją krwawienia TIMI19) obserwowano w miejscu dostępu do kości udowej u jednego pacjenta w każdej grupie i wykonywano ręczną kompresję. Podczas oceny postproceduralnej wykryto pseudotętniak udowy u jednego pacjenta w grupie streptokinazy, a także za pomocą kompresji manualnej.
Ocena mikrokrążenia
Tabela 2. Tabela 2. Inwazyjne i nieinwazyjne metody perfuzji mikronaczyniowej według rodzaju analizy. Wewnątrzkoronowe hemodynamiczne punkty końcowe oceniano przy średniej (. SD) wynoszącej 48 . 10 godzin po pierwotnej PCI. Perfuzja mikronaczyniowa była znacznie lepsza w grupie streptokinazy niż w grupie kontrolnej w odniesieniu do wszystkich pierwotnych punktów końcowych (tabela 2). Rezerwa przepływu wieńcowego była istotnie większa w grupie streptokinazy niż w grupie kontrolnej (2,01 . 0,57 vs. 1,39 . 0,31, skorygowana P = 0,002). Inne punkty końcowe były istotnie niższe w grupie streptokinazy niż w grupie kontrolnej: wskaźnik oporu mikronaczyniowego (16,29 . 5,06 U vs. 32,49 . 11,04 U, skorygowany P <0,001), wskaźnik przepływu bocznego (0,08 . 0,05 vs. 0,17) . 0,07, skorygowany P = 0,002), średnie ciśnienie zaklinowania w naczyniach wieńcowych (10,81 . 5,46 mm Hg vs. 17,240 . 7,93 mm Hg, skorygowane P = 0,04) i skurczowe ciśnienie zaklinowania wieńcowego (18,24 . 6,07 mm Hg vs. 33,80 . 11,00 mm Hg, skorygowany P <0,001).
Tętnicą związaną z zawałem była lewa przednia tętnica wieńcowa zstępująca u 30 pacjentów. U tych pacjentów czas rozkurczowej rekanalizowanej tętnicy był istotnie dłuższy w grupie streptokinazy niż w grupie kontrolnej (828 . 258 ms w porównaniu do 360 . 292 ms, poprawka P = 0,001) (tabela 2).
Natychmiast po pierwotnej PCI nie było istotnych różnic między obiema grupami w odniesieniu do skorygowanej liczby ramek TIMI lub stopnia rumienia w mięśniu sercowym. Jednak po 2 dniach po PCI skorygowana liczba ramek TIMI była znacząco niższa w grupie streptokinazy niż w grupie kontrolnej (22,52 . 5,5 vs. 31,79 . 7,58, skorygowana P = 0,001). Ocena rumieńca mięśnia sercowego po 2 dniach nie różniła się istotnie między obiema grupami po korekcie wielozmiennej (tabela 2).
Nie było znaczącej różnicy między grupą streptokinazy a grupą kontrolną w odniesieniu do średniego początkowego uniesienia odcinka ST przez wszystkie chore odprowadzenia lub procentową rozdzielczość odchylenia odcinka ST bezpośrednio po PCI. Sześćdziesiąt minut po PCI, procentowa rozdzielczość odchylenia odcinka ST była wyższa w grupie streptokinazy niż w grupie kontrolnej, ale ta różnica nie była znacząca po dostosowaniu wielozmiennym (tabela 2).
Wyniki długoterminowe
Tabela 3. Tabela 3. Funkcja lewej komory w 2 dni i 6 miesięcy i rozmiar zawału po 6 miesiącach. Echokardiografia, SPECT i angiografia wieńcowa wykonano 7,5 . 2,4 miesięcy po pierwotnej PCI dla celów długoterminowej ponownej oceny (Ryc. 1)
[podobne: biomentin, wyszukiwarka lekarzy, olx inowroclaw ]