Raz w roku kwas zoledronowy stosowany w leczeniu osteoporozy po menopauzie ad 9

Objawy te zwykle ustępowały w ciągu 3 dni po ich wystąpieniu i znacznie spadły wraz z kolejnymi infuzjami. Leczenie przeciwgorączkowymi lekami przeciwbólowymi (np. Ibuprofenem i acetaminofenem) wydawało się łagodzić te objawy. Protokół badania obejmował monitorowanie działania niepożądanego nerek od 9 do 11 dni po każdej infuzji u ponad 5000 pacjentów; obserwowano jedynie niewielkie i przejściowe zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy. Po 3 latach nie obserwowano systematycznego pogorszenia szacowanego klirensu kreatyniny.
Wystąpił niewielki wzrost ryzyka zapalnych działań niepożądanych do oczu w ciągu pierwszych 15 dni po infuzji, jak odnotowano w przypadku innych bisfosfonianów. 31 Wszystkie takie zdarzenia były leczone i rozwiązywane z leczeniem ambulatoryjnym.
Większość przypadków martwicy kości szczęki zaobserwowano u pacjentów z nowotworem leczonych częstymi dawkami dożylnych bisfosfonianów.32-35 W naszym badaniu oceniano częstość występowania martwicy kości szczęki u wielu kobiet z osteoporozą, które otrzymywały bisfosfonian. W naszym badaniu nie było spontanicznych zgłoszeń o martwicy żuchwy. Ponadto, ślepe orzeczenie bazy danych bezpieczeństwa dało jeden przypadek w grupie zoledronowo-kwasowej i jeden w grupie placebo, co sugeruje, że ryzyko martwicy kości szczęki u kobiet z osteoporozą po menopauzie jest bardzo niskie i że to zaburzenie może wystąpić bez bisfosfonianu. leczenie. Jednoroczne stosowanie schematu zawierającego dożylnie kwas zoledronowy nie wydaje się wpływać na częstość występowania tego zdarzenia niepożądanego.
W grupie zoledronowego kwasu zaobserwowano zwiększoną częstość występowania poważnego migotania przedsionków w porównaniu z grupą placebo. Zdarzenia rozkładały się równomiernie w czasie, przy znacznej większości zdarzeń występujących ponad 30 dni po infuzji, w którym to czasie kwas zoledronowy jest niewykrywalny w krążeniu. Nie ma badań ustalających mechanizmy biologiczne, które mogą łączyć bisfosfonian z migotaniem przedsionków lub arytmią. Zmiany stężenia wapnia w surowicy mogą być związane z migotaniem przedsionków, ale podanie kwasu zoledronowego miało niewielki lub żaden wpływ na poziomy wapnia w surowicy mierzone od 9 do 11 dni po wlewie. W elektrokardiografii wykonanej przed 9 do 11 dni po trzeciej infuzji u 559 pacjentów, którzy nie przyjmowali leków powodujących wydłużenie odstępów QT, nie wykazano istotnej różnicy między grupami pod względem częstości występowania arytmii. Jednak krótka echokardiografia w tej podgrupie mogła nie zostać uchwycona z powodu niskiej częstotliwości i przerywanej arytmii. Zwiększone ryzyko poważnego migotania przedsionków nie było wcześniej związane z kwasem zoledronowym ani z innymi bisfosfonianami, chociaż pismo w tym wydaniu czasopisma Journal 36 podaje podobny, choć nieistotny, trend z 1997 r. Postępowania w sprawie złamania alendronianu. Obserwowane powiązanie może być spowodowane przypadkiem, ale powinno być dalej badane w innych badaniach z zastosowaniem kwasu zoledronowego i ponownej analizy danych z innych badań bisfosfonianowych.
Podsumowując, coroczny wlew kwasu zoledronowego podczas 3-letniego okresu był związany ze znacznym i utrzymującym się zmniejszeniem ryzyka złamań kręgów, stawów biodrowych i innych złamań Ponadto, leczenie miało korzystny profil bezpieczeństwa i było ogólnie dobrze tolerowane. Biorąc pod uwagę stosunkowo słabe przestrzeganie doustnej terapii bisfosfonianami w praktyce klinicznej, coroczny wlew kwasu zoledronowego może stanowić obiecujące podejście do zmniejszania ryzyka złamania.
[przypisy: undofen krioterapia opinie, olx strzelin, flyboard allegro ]