Pierwotny niedobór odporności spowodowany przez mutacje w genie kodującym podjednostkę CD3- receptora limfocytu T

Pierwotne choroby niedoboru odporności stanowią heterogenną grupę zaburzeń wynikającą z wewnętrznych wad układu odpornościowego.1 Często są one związane z powtarzającymi się infekcjami bakteryjnymi, grzybiczymi lub wirusowymi i mogą być spowodowane przez defekty narządów (grasicy), komórek (limfocyty B i fagocyty). ) lub cząsteczek (immunoglobuliny, dopełniacz, receptory adhezji i enzymy) układu immunologicznego. Pierwotne niedobory odporności obejmujące limfocyty T lub specyficzne limfocyty T dopiero zaczęto rozpoznawać, a zatem dzieci z nawracającymi infekcjami z powodu nieprawidłowej funkcji limfocytów T mogą otrzymać nieprawidłową diagnozę z powodu braku odpowiednich testów laboratoryjnych. fizjologia limfocytów T opóźnia się w stosunku do fizjologii limfocytów B lub fagocytów; nie scharakteryzowano żadnego defektu genetycznego powodującego pierwotne niedobory komórek T. Rycina 1. Rycina 1. Uproszczony model kompleksu receptora komórek T-CD3 Złożony antygen (sześciokąt) przedstawiony przez cząsteczkę zgodności tkankowej (HLA) jest związany przez dwa białka podobne do immunoglobulin: receptor komórek T . i receptor komórek T .. W konsekwencji sygnał jest transdukowany przez grupę innych białek – CD3-., CD3-., CD3-. i CD3-.. Rozpoznanie obcych antygenów przez limfocyty T jest kluczowym etapem prawidłowej odpowiedzi immunologicznej. Limfocyty T rozpoznają antygeny za pomocą zespołu molekularnego białek błonowych zwanego kompleksem limfocytów T-receptor-CD3 (ryc. 1) .3 Podjednostki tego białka pełnią dwie główne funkcje: wiążą się z białkami immunoglobulin podobnymi do receptora limfocytów . i . antygen, a białka CD3-., CD3., CD3-. i CD3-trans przekazują sygnał do jądra komórkowego w celu wywołania określonych wyników w reagującej komórce T. W ten sposób limfocyty T pomocnicze (CD4 +) są indukowane w celu wyodrębnienia czynników, które pomagają limfocytom B syntetyzować specyficzne przeciwciała, a komórki T cytotoksyczne (CD8 +) są indukowane do lizy komórek zainfekowanych wirusem. Oczekiwano, że defekt w ekspresji lub funkcji kompleksu receptor-CD3 z limfocytami T wywoła poważny niedobór odporności obejmujący zarówno limfocyty pomocnicze, jak i cytotoksyczne.
Figura 2. Figura 2. Analiza sekwencji i dot Blot z genomowego DNA CD3-.. Lokalizacja istotnych fragmentów genomowego DNA w genie CD3-. jest pokazana w panelu A. Użycie małych liter wskazuje, że zasady DNA są nieprzetłumaczone (tj. Introny), a użycie wielkich liter wskazuje, że bazy DNA są przetłumaczone (tj. eksony). Zmutowane części ojcowskich i matczynych genów CD3-. otrzymane z Członka rodziny III-2 ze starterami C i D lub E i F porównano z odpowiednią normalną sekwencją. W ojcowskiej kopii genu została potwierdzona mutacja A-to-G pierwotnie wykryta w cDNA (strzałka). W matczynej kopii genu oczekiwana w ostatnim nukleotydie intronu 2, która jest kluczowa dla prawidłowego mechanizmu składania, została zastąpiona przez cytozynę (strzałka). Sekwencja nukleotydowa w eksonie 3, bardzo zbliżona do normalnej sekwencji w miejscu splicingu, została wykorzystana jako nowe miejsce splicingu (pole w ramce), usuwając w ten sposób 17 nukleotydów (obszar w nawiasach) z mRNA (obecne były wielkie bazy i nieobecne były małe litery). w odpowiednim cDNA)
[podobne: nifuroksazyd hasco, czy półpasiec jest zaraźliwy, układ szkieletowy człowieka ]