Pierwotny niedobór odporności spowodowany przez mutacje w genie kodującym podjednostkę CD3- receptora limfocytu T czesc 4

Poziomy ekspresji innych specyficznych dla komórek T cząsteczek, takich jak CD2, CD4 i CD8, były porównywalne z poziomami komórek kontrolnych (dane nie pokazane). Odkrycia te wskazują, że limfocyty T o niskim poziomie ekspresji kompleksu receptora limfocytów T-CD znajdującego się w krwi obwodowej obu rodzeństwa były inaczej dojrzałe komórki T8. Analiza mRNA CD3-.
Wcześniejsze dowody biochemiczne wykazały, że pomimo niskiego poziomu ekspresji kompleksu CD3 receptor-CD3 na powierzchni limfocytów T rodzeństwa, komórki zawierały wiele białek wymaganych do zbudowania kompleksu: receptory komórek T . i . CD3-., CD3-. i CD3-..6 Dalsze badania wykazały, że białko CD3-. było nieobecne lub nieprawidłowe zarówno w cytoplazmie, jak iw kilku kompleksach receptora limfocytów T-CD3, które osiągnęły powierzchnię Komórki T.4, 8 Te dane sugerują zatem, że pierwotny defekt w limfocytach T rodzeństwa dotyczy białka CD3-.. Jednak w genach CD3-. lub cząsteczkach mRNA limfocytów T rodzeństwa nie można było wykryć delecji lub innych poważnych nieprawidłowości strukturalnych za pomocą standardowych technik.13, 14 Dlatego też ewentualne zmiany genetyczne musiały być również mały do wykrycia takimi technikami.
W celu określenia podstawy molekularnej nieobecności lub nieprawidłowości białka CD3-., pełną część kodującą cDNA kodującego CD3-y zamplifikowano z mRNA wyizolowanego z komórek T od Sibling III-2 i zsekwencjonowano. Analizowano pięć sekwencji z różnych klonów, aby zapewnić reprezentację zarówno ojcowskich, jak i matczynych kopii mRNA CD3-.. Jedna z sekwencji (później okazała się pochodzenia ojcowskiego) była identyczna z opublikowaną, 11 z wyjątkiem pojedynczej mutacji punktowej (od A do G), która zmieniła kodon inicjatora metioniny (ATG) na kodon waliny (GTG) (Ryc. 3). Ta mutacja uniemożliwiłaby rybosomowi rozpoczęcie translacji w normalnym miejscu. Pozostałe cztery klony (później okazało się pochodzenia matczynego) były całkowicie normalne (w tym kodon inicjatora), z wyjątkiem braku segmentu 17 par zasad odpowiadającego końcowemu 5 trzeciego eksonu genu CD3-. (obszar w nawiasie na ryc. 3). Taka delecja przesunie ramkę odczytu, a zatem natychmiast skróci białkowe translację w wyniku utworzenia kodonu stop poza cyklem. Wyniki wykazały zatem istnienie dwóch rodzajów zmutowanego mRNA kodującego CD3-. w limfocytach T od Sibling III-2. Jeden rodzaj RNA, który był pochodzenia ojcowskiego (ryc. 2B), miał mutację A-to-G, a drugi, który był pochodzenia matczynego (ryc. 2B), miał delecję 17 nukleotydów (ryc. 3). ). (Numery akcesyjne Europejskiego Laboratorium Biologii Molekularnej dla tych mutacji to X-60491 i X-60492.)
Analiza genomowego DNA CD3-.
Analiza sekwencji w regionie matczynego genu CD3-., w którym wykryto delecję, sugeruje, że mogła istnieć mutacja obejmująca mechanizm składania w granicach między intronem 2 i eksonem 3; taka mutacja spowodowałaby patologiczną delecję części egzonu 3. Aby przeanalizować tę możliwość, a także aby potwierdzić mutację ojcowską (w kodonie inicjacyjnym), uzyskaliśmy odpowiednie segmenty genomowego DNA CD3-. z Sibling III- 2, a następnie amplifikować i sekwencjonować je
[patrz też: polskie towarzystwo ginekologiczne rekomendacje, układ szkieletowy człowieka, przychodnia łomżyńska bydgoszcz rejestracja ]