Pierwotny niedobór odporności spowodowany przez mutacje w genie kodującym podjednostkę CD3- receptora limfocytu T ad 6

Kompleksy, które uległy ekspresji, zawierały tylko podjednostki . i .3, CD3-., CD3-. i CD3-. (rys. 4) .8 Te wyniki sugerują istnienie mieszaniny dwóch typów T- cząsteczki receptora komórkowego CD3 in vivo, które łączą się niezależnie na powierzchni komórek T: te pozbawione CD3-y, ale mające CD3-., i te zawierające CD3-. zamiast CD3-.. Brak CD3-. u chorego rodzeństwa spowodowałby utratę tylko ostatniego typu kompleksu receptora limfocytów T-CD3 (ryc. 4). Wyniki potwierdzające istnienie co najmniej dwóch typów tych cząsteczek uzyskano in vitro (przegląd, patrz Regueiro i wsp.15). Białka CD3-. najwyraźniej nie są niezbędne do funkcjonowania limfocytów pomocniczych T in vitro8 lub in vivo (odpowiedź przeciwciał na antygeny białkowe była, na przykład, całkowicie normalna) .7 W przeciwieństwie do tego, funkcja i rozwój cytotoksycznych limfocytów T były poważnie upośledzone in vivo: nie zapobiegły umieraniu probanda na infekcję wirusową, a odsetek cytotoksycznych limfocytów T u jego chorego brata był stale dwa do trzech razy niższy niż w normalnych kontrolach.13 Zarówno pomocnik (CD4 +), jak i cytotoksyczny (CD8 + ) Limfocyty T rozpoznają antygeny za pomocą kompleksu komórek T receptora CD3, ale limfocyty pomocnicze T wyrażają cząsteczki CD4 jako pomoc podczas rozpoznawania antygenu, podczas gdy limfocyty T cytotoksyczne wykorzystują cząsteczki CD8 (ryc. 4). Dane wskazujące, że niedobór CD3-. selektywnie wpływa na cytotoksyczne, ale nie pomocnicze funkcje komórek T, umożliwiają zaproponowanie modelu, w którym cząsteczki CD4 lub CD8 oddziałują z kompleksem receptor-komórka CD3-receptor podczas rozpoznawania antygenu przez CD3-. lub CD3 białko-y kompleksu, odpowiednio (ryc. 4).
Istnienie zdrowego dziecka (Sibling III-2, który ma teraz 10 lat) 13, któremu brakuje CD3-., a zatem ma poważną wadę w ekspresji kompleksu receptor-komórka CD3-receptor, podkreśla nadmiar układu immunologicznego i wskazuje, że komórki T mogą wykorzystywać mniej receptorów in vivo niż oczekiwano. Jednak CD3-. może być krytyczny, gdy dochodzi do serii obrażeń środowiskowych, co sugeruje śmierć probanda, który miał ciężkie zaburzenie autoimmunologiczne, w 31 miesiącu życia po zakażeniu wirusowym. 4 Związek CD3-. niedobór z autoprzeciwciałami przeciwko komórkom nabłonkowym jelit u tego pacjenta i związek jego śmierci z towarzyszącą autoimmunologiczną niedokrwistością hemolityczną sugerują, że brak CD3-. może umożliwić organizmowi zareagowanie na pewne własne antygeny5; to rysuje szczególny molekularny związek między autoimmunizacją a niedoborem odporności14
Odpowiedź przeciwciał na antygeny białkowe była prawidłowa pomimo braku CD3-. u chorego rodzeństwa, co sugeruje fakt, że oba przeciwwskazane szczepionki białkowe zostały podane obojgu dotkniętym rodzeństwu bez komplikacji.7 Jednakże probandowi brakowało izoaglutynin grupy krwi i miał nawracające infekcje bakteryjne (w tym zakażenia wywołane przez Haemophilus influenzae), co wskazuje, że brakowało mu ochronnych przeciwciał swoistych dla polisacharydów; szczepienie jego brata antygenami polisacharydowymi potwierdziło te wyniki. 7 Ponadto obaj bracia mieli selektywny niedobór IgG2
[patrz też: wyszukiwarka lekarzy, psychoterapia indywidualna kraków, właściwości herbaty z pokrzywy ]