Donepezil i Memantyna na umiarkowaną i ciężką chorobę Alzheimera AD 4

Wyjściowa charakterystyka uczestników w czterech grupach leczenia była zasadniczo podobna (Tabela 1). Rycina pokazuje liczbę pacjentów, którzy zostali zapisani, zostali przydzieleni do grupy badanej i zakończono obserwację. Figura 2 pokazuje liczbę uczestników w każdej grupie, którzy nadal otrzymywali badany lek podczas każdej wizyty i skumulowane prawdopodobieństwo przerwania badanego leku. Prawdopodobieństwo odstawienia leku badanego wśród pacjentów przyjmujących donepezyl było o połowę mniejsze niż u pacjentów, którzy zostali skierowani na odstawienie donepezylu (stosunek ryzyka w przypadku odstawienia u pacjentów przypisanych do kontynuacji leczenia donepezilem, 0,51, przedział ufności 95% [CI], od 0,36 do 0,72; P <0,001). Pacjenci przydzieleni do memantyny mieli również mniejsze prawdopodobieństwo wycofania leczenia niż pacjenci przydzieleni do placebo memantyny (współczynnik ryzyka, 0,66, 95% CI, 0,47 do 0,93, P = 0,02). Główne wyniki pomiarów
Rysunek 3. Rycina 3. Średnie wyniki standardowego badania stanu mini-mentalnego (SMMSE) i skala aktywności codziennej w Bristolu (BADLS) według tygodnia wizytacji i grupy leczenia. Wyniki w zakresie SMMSE od 0 do 30, z wyższymi wynikami wskazującymi lepsze funkcje poznawcze; wyniki w zakresie BADLS od 0 do 60, przy czym wyższe wyniki wskazują na większe upośledzenie. Pokazano surowe szacunki średniej punktowej przy każdej wizycie. I słupki oznaczają błąd standardowy.
Tabela 2. Tabela 2. Oszacowanie różnic w leczeniu wyników pierwotnych i wtórnych. Średnie wyniki na SMMSE i BADLS we wszystkich grupach badanych i na wszystkich wizytach przedstawiono na rycinie 3. Różnice między grupami w pierwotnych pomiarach wyników we wszystkich wizytach próbnych przedstawiono w Tabeli 2. Pacjenci, którzy zostali przypisani do kontynuowania przyjmowania donepezylu , w porównaniu z tymi, które zostały przeznaczone do przerwania donepezylu, miały wyniki na SMMSE, które były wyższe (wskazując na lepszą funkcję poznawczą) średnio o 1,9 punktu (95% CI, 1,3 do 2,5, P <0,001) oraz wyniki na BADLS, które były niższy (oznaczający mniej upośledzenia czynnościowe) o średnio 3,0 punktu (95% CI, 1,8 do 4,3, P <0,001). W obu tych przypadkach stwierdzono istotną niejednorodność skuteczności leczenia w czasie (odpowiednio: p = 0,002 i p = 0,004), z mniejszą korzyścią widoczną w 6-tygodniowej ocenie niż w późniejszych punktach czasowych. Od 6 tygodni różnice między grupami leczonymi były w przybliżeniu równoległe, dlatego też odnotowujemy średnie efekty.
Pacjenci, którzy zostali przypisani do przyjęcia memantyny, w porównaniu z tymi, którzy zostali przypisani do otrzymywania placebo memantyny, mieli wyniki na SMMSE, które były wyższe o średnio 1,2 punktu (95% CI, 0,6 do 1,8, P <0,001), a wyniki w BADLS, które były niższe o średnio 1,5 punktu (95% CI, 0,3 do 2,8, P = 0,02); obie te wartości były mniejsze niż minimalna klinicznie istotna różnica. Odzwierciedla to średni efekt wśród pacjentów wyznaczonych do kontynuacji donepezylu, a także wśród osób wyznaczonych do zaprzestania podawania donepezylu. Interakcje memantyny z wizytą nie były znaczące. W przypadku zarówno donepezilu, jak i memantyny korzyści w odniesieniu do wyników w SMMSE i BADLS okazały się większe w przypadku braku innego czynnika niż w obecności innego czynnika (tabela S4 w dodatkowym dodatku), ale różnice te były nieistotne (P = 0,14 i P = 0,09 odpowiednio dla testów interakcji). Nie było znaczącej korzyści z dodania memantyny do donepezylu, w odniesieniu do wyników w SMMSE (0,8 punktu procentowego w przypadku memantyny w porównaniu z placebo, 95% CI, -0,1 do 1,6, P = 0,07) lub w odniesieniu do wyników na BADLS ( 0,5 punktu mniej w przypadku memantyny niż w przypadku placebo, 95% CI, -2,2 do 1,2, P = 0,57).
Nasilenie otępienia przy wejściu znacząco wpłynęło na wpływ donepezylu na wyniki SMMSE, przy większych korzyściach obserwowanych u pacjentów z umiarkowaną chorobą (punktacja SMMSE, 10 do 13) niż u osób z ciężką chorobą (wynik SMMSE, 5 do 9). Średnia różnica w punktach między grupami wyznaczonymi do kontynuacji leczenia donepezylem a grupami, którym przypisano przerwanie donepezylu, wynosiła 2,6 punktu (95% CI, 1,5-3,7) wśród pacjentów z umiarkowaną chorobą (P <0,001) i 1,3 punktu (95% CI, 0,2 do 2,4) wśród pacjentów z ciężką chorobą (P = 0,02). Ponieważ przeprowadziliśmy kilka testów interakcji, różnica ta w zależności od nasilenia otępienia, która była jedynie umiarkowanie znacząca, mogła powstać przypadkowo i musi zostać potwierdzona, szczególnie, że ciężkość otępienia nie miała istotnego wpływu na różnicę w wynik BADLS obserwowany po kontynuacji, w porównaniu z przerwaną terapią donepezilem lub różnicami w punktacji SMMSE lub BADLS obserwowanymi podczas leczenia memantyną, w porównaniu z placebo [więcej w: kardiolog dziecięcy, nefrolog Wrocław, kardiolog kielce ] [przypisy: układ szkieletowy człowieka, who definicja zdrowia, olx ostrowiec sw ]